Özlem Ataç

Çocuklar ölmesin!

Savaşta çocuk olmak… Ölsün kötü olan ne varsa ya da kötü bildiklerimiz. Ölsün unvanlarımız, şan, şöhret, para… Ölsün bu alemde saltanat ama ölmesin çocuklar. Çünkü onların minicik elleri ve ufacık yürekleri var. Niçin bu minik ellere, minik kalplere kıyılıyor? Tabi ki para, güç ve sınırlar… Diyecek söz yok aslında bu konuda. İşte bu üç neden yüzünden savaşlar yapılıyor ve binlerce ...

Devamını Oku »

Ümitvar olalım!

‘İnsanı en çok hayata küstüren şey umudunu kaybetmektir’ demişti üniversiteden bir hocam. O gün bu gündür hep küpe olmuştu bu söz kulağıma. Biz insanoğlu o kadar çok şey bekliyoruz ki hayattan umut ederek. İstediğimiz bir şey gerçekleşmeyince hemen umudumuzu kaybediyoruz. Doğru olan bu mudur sizce? İnsan umudunu hemen kaybetmeli mi? Elbette o kadar imkânsız şeyler beklememeliyiz hayattan ama olma olasılığı ...

Devamını Oku »

Çocukluk yılları bitmesin!

İstediğimiz zaman istediğimiz gibi davranabildiğimiz, ağlayabildiğimiz, ‘bu işi bitirmem gerekir’ diye stres yapmadığımız, bir müdürümüzün ya da bir patronumuzun olmadığı, her zaman anne babamızın üzerimize titrediği, küçük şeylerle mutlu olduğumuz yıllar o yıllar, çocukluk yılları… İlk yazımda size herkesin yaşadığı çocukluk yıllarının bir nostaljisini yaşatmak istiyorum. Belki kendinizden bir şeyler bulup hüzünleneceksiniz belki de o günlere geri döneceksiniz… Çok öncesine ...

Devamını Oku »