Toplum olarak kendimizi sorgulamaya ihtiyacımız var

Fakirlik ve cehalet insanlığın iki büyük düşmanı. Birbirini destekleyen bu iki kavram günümüz dünyasının adeta baş belaları.
Birisi maddi olarak diğeri ise manevi olarak insanı bitiriyor…
İçinde bulunduğumuz ve son gününü yaşadığımız bu hafta içerinde iki büyük toplumsal deprem ile sarsıldık.
İstanbul’da yaşanan ve 4 kardeşin intiharıyla sonuçlanan olayın yankısı bitmeden ikinci facia haberi Antalya’dan geldi.
Pırıl pırıl bir aile fakirlik ve cehalet yüzünden hayatını kaybetti…
İnsan, Allah tarafından tanınmış yaşama hakkı ve imtihan sistematiği içerisinde zaman zaman boşluğa düşebilir ve baştan başlamak zorunda kalabilir.
Baştan başlama ve her şeyi kaybetme düşüncesi, intihar gibi acı bir sonu zihinlere getirebilir…
Bazen intihar kurtuluş yolu gibi gözükebilir ancak biliyoruz ki aşırı eylemler aşırı sonuçlar doğurur…
Günümüzde kapitalist düşünce maalesef çoğu insana yaşan alanı bırakmıyor.
Ene yani ben merkezli düşünceler, başka insanları geri plana iten, bazen yok gören, çoğu zaman da hak ihlaline kadar giden uygulamalar insanların aklına karanlık düşünceler sokabilir.
Ama biz biliyoruz ki her zaman bir umut vardır.
Allah kimseye kaldıramayacağı yük yüklememiştir.
Elbette her karanlık gecenin bir aydınlık günü vardır.
Sabredersek ve gayret gösterirsek olamayacak ve başarılmayacak hiçbir şeyin olmadığını görürsünüz…
Belki içinizden ne rahat bu cümleleri kuruyorsun diyenler çıkabilir.
Biz insanlar sorunlar karşısında çözüm üretiriz. Bulduğumuz çözümler başarılı olmazsa durup sabrederiz, zamana bırakırız.
Ve ruh halimiz bir nebze daha düzeldiğinde tekrardan çabalamaya başlarız.
Deneriz uğraşırız, içten yanmalı motorlar gibi elimizden geleni yaparız.
Başarırız, sonra gene kaybederiz.
Sonra hatalarımızdan ders alırız ve o leveli aldığımız derslerle geçer bir üst lige çıkarız.
Ama intihar etmeyiz sevdiklerimize ve çocuklarımıza zarar vermeyiz…
Antalya’da yaşanan olayda anne ve baba çok zor günler geçirmiş.
Aylarca uğraşmış ve kaybetmişler. Düştükleri ağır depresif hal onlara bu yolu reva görmüş…
Biz içinde bulundukları durumları bilmediğimiz için yorum yapamayız. Allah yardımcıları olsun.
Bize düşen görev ben merkezli düşünmemek, çalışmak ve çevremizdeki insanların elinden tutmam. Gerekirse iş vermek gerekirse iş bulmak. Gerekirse aş vermek gerekirse para vermek.
Bir insanı kurtarmak tüm insanlığı kurtarmak gibidir sırrınca elimizden geldiği kadar mücadele etmek. Bunları yapamadık mı hiç olmazsa insanlara güler yüz gösterelim, hatalarını örtelim, değer verelim ve değer görelim. Çevremizdeki tüm insanlarla konuşalım arayalım. Parasını ödediğimiz dakikalar bir işe yarasın. Hadi bugünden sonra başlayalım uzun zamandır aramadığımız bir arkadaşımızı bugün şimdi arayalım ve hal hatır soralım…
YORUM EKLE

banner19

banner8